شب های سکوت

+ سلام برمیرحسین

ما به خرداد پرازحادثه عادت داریم

سوابق اجرایی رئیس جمهورمحبوبمان

-عضوشورای انقلاب اسلامی١٣۵٩-١٣۵٨

-عضوشورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی١٣۶١-١٣۵٧

-سردبیرروزنامه ی جمهوری اسلامی١٣۶٠-١٣۵٨

-رئیس ستادانقلاب فرهنگی ١٣۶٠

-وزیرامورخارجه١٣۶١-١٣۶٠

-نخست وزیر١٣۶٨-١٣۶٠

-رئیس شضورای اقتصاد١٣۶٨-١٣۶٠

-رئیس بنیادمستضعفان ١٣۶٨-١٣۶٠

-عضومجمع تشخیص مصلحت نظام ١٣٨٨-١٣۶٨

-عضوشورای عالی فرهنگی ١٣٨٨-١٣٧۵

-مشاورسیاسی رئیس جمهور ١٣٧۶-١٣۶٨

-مشاورعالی رئیس جمهور ١٣٨۴-١٣٧۶

-رئیس شورای هنر -ادامه دارد-١٣٧٨

-رئیس فرهنگستان هنر ١٣٨٨-١٣٧٨

برای خواندن نظرات امام خمینی (ره) درباره ی «مهندس میرحسین

موسوی» به ادامه مطلب مراجعه کنید 

+ هفته ی نیروی انتظامی

گفتم امروزبیام توسایت وبه خاطربچه های نیروی انتظامی مطلبی بنویسم

بالاخره ماهم یه روزی می خوایم بریم جزهمین هادیگه

اماچون چیزی یادم نیومدگفتم بزاریکی دوبیت شعربنویسم:

سبزپوشان ولایت رهروان رهبریم

                                                 جان به کف دریادلان سرفرازکشوریم

می سپاریمدل به  امواج خروشان بلا

                                                 رهروان راه سرخ لاله های پرپریم       

+ میراث

آرام بگیر،طفل من ،آرام

وین شادی کودکانه رابس کن

بنگرکه زدرد،پیکرم فرسود

بیدردی بی کرانه رابس کن.

آرام بگیر،طفل من،آرام

آشفته وبیقرارودلتنگم،

دیوانه وگیج ومات وسرگردان

درماتم دوستان یکرنگم.

امروزدمی کنارمن بنشین

برسینه ی من بنه سرخودرا

بازوی ظریف وخردرابگشای

دربربفشارمادرخودرا

اشکش بزدا به نرمی انگشت

بادست ظریف خویش بنوازش

بادیده ی کنجکاوخودبنگر

بردیده ی اوکه دانی از رازش.

ای کودک نازنین ،چنین روزی

اوراق کتاب عسق راکندند:

اوراق کتاب عشق راآن روز

درآتش خشم وکینه افکندند.

ای کودک نازنین ،چنین روزی

بس غنچه ی عشق وآرزو پژمرد:

بس غنچه ی عشق وآرزوراباد

باخودبه مزارناشناسی برد.

امروز _ هزارحیف! _ حتی ابر

اشکی به مزارشان نمی بارد،

امروز _ هزارحیف!_‌ حتی باد

یک لحظه شمیمشان نمی آرد.

ای کودک نازنین ،نمی دانی

کاین دردبه جان من چه سنگین است:

می میرم وناله برنمی آرم

لب دوخته ام _ چه چاره جزاین است؟

این کینه که خوانده ای زچشمانم

برگیروبه قلب خویش بسپارش!

ازبودونبوددهر، این میراث

ازمن به تومی رسد... نگه دارش!

                                                    «سیمین بهبهانی»

+ گل سرخ

سلام گل سرخم این شعررو برای تومی نویسم ،برای تووبرای خاک سرخ کشورت ،ببخش اگه فاصله هابین ماجدایی انداخته امامن همیشه به یادت هستم :

گل من

گل سرخ زیبای تو

مرابردتااوج دیوانگی

تورعنا؛

مرابرده ای تاعشق

مراتابه عرش خداخوانده ای

درون نگاه پرازپاکی ات

برای سئوال پرازشوق عشق

جوابی نهفته

پرازاشتیاق،

پرازشوق همراهی والتهاب

وای کاش می شدتوراحس نمود

میان جمودغم وبی کسی

میان زمستان دلواپسی

میان هیاهوی وحشی باد

+ آتش

کربلابوداز درودیوار آتش می چکید

ازنگاه دختری خونبارآتش می چکید

نقطه چینی می شدعالم روبه سوی نارها

چون که ازهرنقطه ی پرگارآتش می چکید

خرمن پروانه هاآتش گرفت ودود شد

هرطرف ازخیمه های زارآتش می چکید

عده ای شمشیرزن بودند وبرخی نیزه دار

اززبان مردم بی کارآتش می چکید

مرغ عشقی روی خاک افتاداما پرگرفت

ازردا ودشنه ودستارآتش می چکید

 برای پیروزی رزمندگان غزه دعاکنیم